Napój spirytusowy to kategoria napojów alkoholowych wyróżniających się określonymi cechami. Definicję napoju spirytusowego określa Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 z dnia 17 kwietnia 2019 r. W dokumencie określono definicję, opis, a także sposób prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych. Zgodnie z nim, napój spirytusowy to napój alkoholowy, który spełnia następujące wymogi:
W Rozporządzeniu sprecyzowano także, co oznacza destylacja alkoholowa (proces rozdzielania z użyciem ciepła obejmujący jeden lub kilka etapów, pozwalający na uzyskanie określonych cech organoleptycznych lub wyższego stężenia alkoholu). Co ważne, w przypadku napojów spirytusowych stosuje się wyłącznie alkohol etylowy pochodzenia rolniczego.
Wyroby spirytusowe według regulacji UE dzielą się na 44 kategorie. Znajdują się wśród nich różnorodne trunki wysokoprocentowe, takie jak m.in. rum, whisky, brandy, wódka i gin. Wyroby alkoholowe zaliczane do napojów spirytusowych zostały tam szczegółowo opisane pod względem sposobu wytwarzania oraz zawartości alkoholu.
Zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu lub rozlewu napojów spirytusowych w Polsce określa Ustawa z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych. Nadzór nad tym, czy wyrób spirytusowy jest zgodny z przepisami, prowadzi Minister Rolnictwa. Przepisy ustawy nie są stosowane w sytuacji, kiedy napój spirytusowy został wytworzony domowym sposobem, na własny użytek i nie jest przeznaczony do obrotu (wyjątkiem jest sytuacja, kiedy destylat alkoholowy wytworzono bezpośrednio w wyniku destylacji po fermentacji alkoholowej).