IBU (International Bittering Units)

To jednostka miary stosowana do określania poziomu goryczki piwa, wynikającej z obecności chmielu. IBU piwa mierzy ilość gorzkich substancji, głównie izo-alfakwasów, które uwalniają się podczas procesu warzenia. Jego poziom zależy m.in. od ilości i rodzaju chmielu, jak również od tego, kiedy został dodany w czasie warzenia. Chmiel do piwa, dodany w początkowej fazie ma większy wpływ na poziom goryczki niż ten dodany pod koniec czy w czasie fermentacji. Im wyższa wartość IBU w piwie, tym trunek piwo jest bardziej gorzki. Skala IBU zazwyczaj mieści się w przedziale od 5 do 100, chociaż piwa o szczególnie wysokiej goryczce, takie jak IPA, mogą przekraczać tę wartość.

Chociaż IBU to kluczowa miara goryczy określająca intensywność smaku piwa, warto pamiętać, że percepcja tego wskaźnika jest subiektywna i może różnić się w zależności od osoby. Dodatkowo, inne składniki piwa, takie jak słód czy drożdże, wpływają na ogólny smak, mogąc złagodzić intensywność goryczy mimo wysokiego poziomu IBU. Piwa o niskim IBU (około 15-20) mają subtelną goryczkę, podczas gdy IBU piwa o wartości powyżej 30, stanowi wyzwanie dla mniej doświadczonych konsumentów. Prawdziwi miłośnicy piwa mogą natrafić na piwa o wartości IBU nawet 120, które oferują ekstremalną goryczkę.

Skala IBU jest powszechnie stosowaną miarą w piwowarstwie, ale na smak piwa wpływają również inne czynniki, takie jak malt (słód) czy rodzaj drożdży. Wysoka zawartość słodu może równoważyć goryczkę chmielu, co sprawi, że piwo odczuwalnie będzie mniej gorzkie mimo wyższej wartości IBU.