Mikrofiltracja to proces filtracji zawiesin z wykorzystaniem membran porowatych. Jest to jeden ze sposobów utrwalania piwa, który zastępuje pasteryzację. Podczas mikrofiltracji usuwane są potencjalnie szkodliwe bakterie. Jest to metoda stosowana przez niektóre browary do produkcji piwa niepasteryzowanego.
W mikrofiltracji stosuje się filtry membranowe o średnicy porów wynoszącej 0,2–10 μm. Taka wielkość otworów pozwala na oddzielanie koloidów, zawiesin i bakterii oraz przepuszczając jonowe i niejonowe związki chemiczne, m.in. niektóre witaminy i białka. Filtracja membranowa pozwala na przedłużenie przydatności do spożycia piwa o kilka miesięcy. Usunięcie z piwa części składników może jednocześnie zubażać jego smak.
Mikrofiltracja piwa to fizyczna metoda separacji niepożądanych cząstek, która odbywa się poprzez wykorzystanie specjalnej siatki – membrana porowata nie przepuszcza różnego rodzaju drobin, zawiesin oraz bakterii. Taka metoda filtracji ma za zadanie osiągnięcie pełnej mikrobiologicznej i koloidalnej stabilizacji piwa oraz wydłużenie okresu konsumpcji.
Mikrofiltracja eliminuje konieczność pasteryzacji, która jest niezbędna do sprzedaży piwa do sieci detalicznej, szczególnie w butelkach i puszkach. Jest to więc zastępczy sposób konserwacji piwa (mikrofiltracja blokuje rozwój bakterii i dzikich drożdży, eliminując ryzyko zepsucia trunku). Browary wykorzystują w tym celu specjalne stacje mikrofiltracji, a cały proces odbywa się bezpośrednio przed butelkowaniem piwa do butelek, beczek, petainerów lub puszek (jest to więc inny proces niż filtrowanie brzeczki). Proces mikrofiltracji jest stosowany przede wszystkim w dużych browarach.