Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 stanowi fundament unijnego – a tym samym również polskiego – prawa regulującego rynek napojów spirytusowych. Dokument ten precyzyjnie określa zasady definicji, opisu, prezentacji i etykietowania mocnych alkoholi. Dodatkowo chroni jakość napojów – która jest związana, przykładowo z miejscem produkcji – poprzez oznaczenia geograficzne. Zapewnia to wysoki poziom ochrony konsumentów i uczciwą konkurencję, a także pozwala na zachowanie rodzimej tożsamości produktów i ich producentów.
Jakie są najważniejsze elementy, które porusza rozporządzenie?
- Pochodzenie alkoholu używanego do produkcji: Rozporządzenie wyraźnie wskazuje, że alkohol etylowy i destylaty używane do produkcji napojów spirytusowych muszą być tylko pochodzenia rolniczego.
- Kategorie napojów spirytusowych: Alkohole są klasyfikowane do kategorii (np. rum, whisky, wódka, gin), a każda z nich ma określone rygorystyczne wymogi produkcyjne.
- Nazewnictwo i etykietowanie: Produkt musi posiadać nazwę prawną (np. ,,wódka”). Jeśli nie spełnia wymogów żadnej kategorii, musi być etykietowany jako ,,napój spirytusowy”.
- Leżakowanie i dojrzewanie: Okres leżakowania podawany na etykiecie musi odnosić się do najmłodszego składnika alkoholowego użytego w mieszance. Proces ten musi odbywać się pod nadzorem państwowym.
- Oznaczenia geograficzne: Nazwy alkoholi, których jakość lub renoma wynikają z konkretnego pochodzenia geograficznego, są chronione przed bezpośrednim wykorzystaniem komercyjnym przez inne podmioty, imitacją lub mylącymi wskazaniami.
- Wymogi techniczne: Zabrania się wprowadzania do obrotu napojów spirytusowych w pojemnikach z zamknięciami osłanianymi kapturkami lub folią na bazie ołowiu. Dokument określa również referencyjne metody analizy składu chemicznego i fizycznego alkoholu.
Zgodnie z powyższym rozporządzeniem napojem spirytusowym jest napój alkoholowy o zawartości minimum 15% alkoholu przeznaczony do spożycia przez ludzi, o szczególnych cechach organoleptycznych i wytworzony bezpośrednio, lub poprzez zmieszanie napoju spirytusowego z innym napojem.
Rozporządzenie tym różni się od dyrektywy, że jest stosowane bezpośrednio w państwach członkowskich. Oznacza to, że nie jest potrzebne wprowadzenie do polskiego prawa, przykładowo w formie ustawy.
Więcej informacji w dokumencie źródłowym.
